Genitale Wratten

Bij genitale wratten heb je wratjes op of rond de penis, vagina of anus. Het vervelende van deze soa is dat de wratjes zich kunnen uitbreiden en soms na genezing weer terugkomen.
Genitale wratten zijn wratten op of rond de geslachtsdelen (of de anus).

Genitale wratten worden bijna altijd overgedragen door onveilig vrijen. Het duurt soms enkele weken tot zelfs meer dan een jaar voordat de eerste wratten ontstaan.

Jeuk

Vaak zijn er eerst enkele kleine wratten die groter worden en zich uitbreiden. Ze doen geen pijn, maar kunnen jeuken. Omdat de wratten soms binnenin zitten (b.v. in je vagina of anus), merk je soms niet dat je ze hebt.

Moeilijk weg te krijgen

Genitale wratten zijn onschuldig. Maar helaas zijn ze soms moeilijk weg te krijgen en kunnen ze zich snel uitbreiden. Je kunt de wratten ook krijgen door een bijvoorbeeld een handdoek of washand van iemand te gebruiken die genitale wratten heeft.

Behandeling

De wratten zitten meestal op en rond de geslachtsdelen en in de bilspleet. Soms zitten ze in de mond. De wratten kunnen vanzelf verdwijnen. Toch is behandeling aan te raden. Het virus blijft namelijk in je lichaam zitten. Daardoor kunnen de wratten ook na behandeling weer terugkomen. Hoe eerder je wordt behandeld, hoe kleiner de kans is dat de wratten terugkomen.

Net als gewone wratten op de handen en voeten bij kinderen zijn genitale wratten bij volwassenen ook overdraagbaar, in dit geval door seksueel contact. Er is dus sprake van een soa (seksueel overdraagbare aandoening). Wratten op de geslachtsdelen en rond de anus komen veel voor en kunnen heel hinderlijk zijn. Ze zijn weliswaar onschuldig, maar soms zeer hardnekkig en ze kunnen zich snel uitbreiden. De veroorzaker van de wratten is een virus, dat bijna altijd wordt overgebracht door seksueel contact. Je kunt de wratten ook krijgen door gebruik te maken van bijvoorbeeld een handdoek of washand van iemand die genitale wratten heeft. Of ze kunnen bij de stoelgang door de eigen vingers worden overgebracht naar rond de anus. De wratten zitten meestal op en rond de geslachtsdelen en de bilspleet. Een heel enkele keer zitten ze in de mond.

Verschijnselen bij mannen en vrouwen

Genitale wratten ontstaan enkele weken tot zelfs meer dan een jaar na infectie met het wratvirus. Bij vrouwen zitten de wratten op of rond de schaamlippen, in de vagina of op de baarmoedermond. Bij mannen op en rond de penis. Bij mannen en vrouwen in of rond de anus. Vaak zijn er eerst enkele kleine wratten die groter worden en zich uitbreiden. Ze doen geen pijn, maar kunnen soms jeuken. Bij vrouwen kunnen de klachten erger worden tijdens de menstruatie of de zwangerschap. Je kunt genitale wratten hebben zonder dat je het weet, omdat je ze soms moeilijk zelf kunt ontdekken. Bij vrouwen kunnen ze inwendig zitten en daardoor onopgemerkt blijven. De wratten kunnen vanzelf verdwijnen. Toch is behandeling aan te raden.

Mogelijke gevolgen bij mannen en vrouwen

Genitale wratten kunnen zich uitbreiden. Om dat te voorkomen, is een snelle behandeling belangrijk. Als je langer wacht en het aantal wratten zich uitbreidt, neemt de behandelingsduur toe. Het virus dat wratten veroorzaakt heet HPV (Humaan Papillomavirus). Sommige typen van dit virus zijn geassocieerd met baarmoederhalskanker. Genitale wratten worden net als gewone wratten veroorzaakt door andere typen HPV. Deze typen zijn goedaardig en hebben niets te maken met baarmoederhalskanker. Lang niet iedereen die besmet raakt met het wratvirus, zal zichtbare wratten ontwikkelen. Het is voor vrouwen boven de dertig wel aan te raden mee te doen aan het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker. Je krijgt daar vanzelf een oproep voor. Overleg dit zonodig met je arts.

Onderzoek

De arts zal de wratten goed bekijken en eventueel aanvullend onderzoek doen om na te gaan of er sprake is van andere soa.

Behandeling

De behandeling is intensief en kan uitgevoerd worden door jou of door de arts. Je kunt zelf de wratten behandelen door het regelmatig, een aantal dagen per week, aanbrengen van een crème of een vloeistof. De arts kan de wratten bevriezen, wegschroeien of chirurgisch wegsnijden. Dat laatste gebeurt met name als het er veel zijn (”trossen”), uiteraard onder verdoving. Na behandeling kunnen de wratten terugkeren. Tijdens de zwangerschap kunnen sommige behandelingen gevaarlijk zijn voor het ongeboren kind, dus is de arts heel zorgvuldig in de keuze van de behandelingsmethode. Soms wacht de arts met behandelen.